Evan Parker zaczął grać na saksofonie w wieku 14 lat. Początkowo grał na saksofonie altowym, a przed rokiem 1960 przerzucił się na saksofon tenorowym i sopranowy. W 1962 roku wyjechał na Birmingham University, aby studiować botanikę, jednak wycieczka do Nowego Jorku wpłynęła na zmianę decyzji. Parker jest znany z muzyki solowej granej na saksofonie sopranowym, jego twórczość w ostatnich latach skoncentrowana była na jego nieustannych poszukiwaniach technik takich jak cyrkularne oddychanie, przedęcie, multifonia i palcowanie krzyżowe. To środki techniczne, z których Parkera korzysta bardziej analitycznie niż intuicyjnie, solowe występy określa jako wchodzenie w stan podobny do transu. Muzyka powstała w wyniku jest zdecydowanie hipnotyczna i tworzy nieprzerwany ciąg wijącego się i wielowarstwowego dźwięku, który sam Parker określa jako "iluzję polifonii”.

Evan Parker began to play the saxophone at the age of 14. Initially he played alto, by 1960 he had switched to tenor and soprano. In 1962 he went to Birmingham University to study botany but a trip to New York prompted a change of mind. Parker is best known for his solo soprano saxophone music, a singular body of work that in recent years has centred around his continuing exploration of techniques such as circular breathing, split tonguing, overblowing, multiphonics and cross-pattern fingering. These are technical devices, he says, less analytical than intuitive; he has likened performing his solo work to entering a kind of trance-state. The resulting music is certainly hypnotic, an uninterrupted flow of snaky, densely-textured sound that Parker has described as "the illusion of polyphony”.